Wystawa malarstwa

Käthe Loewenthal w MDSM

Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu we współpracy ze Stowarzyszeniem Lebenswerk Käthe Loewenthal e. V. oraz Fundacją Judaica – Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie serdecznie zapraszają na wystawę malarstwa Käthe Loewenthal.

Käthe Loewenthal (1878-1942) była najstarszą z pięciu córek prof. Williama Loewenthala i Clary Loewenthal. Urodziła się Berlinie, jednak ze względu na zawód ojca – wykładowcy uniwersyteckiego, często wraz z rodziną zmieniała miejsce zamieszkania (Genewa, Lozanna, Paryż, Belgrano, Berno).

- Jej talent malarski ujawnił się już dość wcześnie i był wspierany przez ojca. W ten sposób już po zakończeniu szkoły wyższej w 1895 roku mogła się poświęcić w pełni wykształceniu malarskiemu i udało jej się w tym czasie utrzymywać ze sprzedaży własnych obrazów. W latach 1904-1909 mieszkała w Monachium, do 1914 r. w Tybindze i potem aż do jej deportacji w 1942 roku w Stuttgarcie – mówi prof. Wolf Ritscher, którego z Käthe łączą bliskie więzy rodzinne. - Tam rozwinęła się do znanej poza granice regionu artystki. Letnie miesiące spędzała najczęściej w Oberland w Bernie i nad jeziorem Hidden, gdzie jej siostra Susanne posiadała od 1912 roku starą chatę rybacką.

Käthe była członkiem Związku Artystów z Hiddensee oraz Związku Malarzy w Wirtembergii. Studiowała u Ferdinanda Hodlera w Szwajcarii, Leo v. Königa w Paryżu i Berlinie i Adolfa Hölzela w Stuttgarcie. - Jej upór umożliwił jej rozwinięcie własnego stylu, wykraczającego poza nurty malarskie jej nauczycieli. W historii sztuki jej styl umiejscawiany jest po pojęciem „realizm ekspresyjny”. Pod kierunkiem Leo v. Königa stała się wziętą malarką portretową, co stanowiło dużą część jej dochodów jako niezależnej artystki – mówi prof. Ritscher.

W roku 1941 artystka musiała opuścić mieszkanie w Stuttgarcie i została umieszczona w obozie w Göppingen. Stamtąd została przewieziona do Izbicy, gdzie zginęła w roku 1942.

- Kiedy Käthe Loewenthal w 1941 roku musiała opuścić swoje mieszkanie i wyprowadzić się do „żydowskiego mieszkania” w Stutgarcie-Kaltental przekazała teczkę z ok. 250 rysunkami, pastelami, akwarelami, wierszami i listami jedenastoletniemu synowi swojej byłej pomocy domowej, Marie Nothdurft, która mimo wymuszonego przez nazistów zerwania stosunku pracy nadal odwiedzała i zaopatrywała Käthe Loewenthal w żywność – informuje prof. Ritscher. - Walter, jej syn, przekazał tę teczkę, którą możemy uznać za artystyczny testament Käthe Loewenthal, zaprzyjaźnionej rodzinie artystycznej Donndorf, która ukrywała ją aż do wyzwolenia, aby przekazać ją następnie jedynej ocalałej siostrze, Susanne Ritscher.

W latach 70-tych córka Susanne Ritscher, Ingeborg Leuchs, zdecydowała się przywrócić postać Käthe Loewenthal jako artystki „zagubionego pokolenia” do zbiorowej pamięci. Pierwsza wystawa miała miejsce w 1976 roku w galerii Narodowej w Stuttgarcie. Do dziś zorganizowano 18 ekspozycji prac artystki, wydane zostały trzy opracowania jej twórczości.

- Starałam się udostępnić szerokiej publiczności dzieła mojej ciotki, nie tylko po to, aby upamiętnić ją samą, ale wszystkich tych, którzy, nie ważne z jakiego powodu, tak strasznie cierpieli w narodowosocjalistycznej dyktaturze – mówiła Ingeborg Leuchs podczas otwarcia wystawy w Verborgenes Museum w Berlinie w 1993 r.

W styczniu 2012 r. twórczość Käthe Loewenthal została zaprezentowana w Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie. W MDSM można oglądać ją do 31 sierpnia 2012 r.

Opr. na podstawie wystąpienia prof. dr. Wolfa Ritschera podczas otwarcia wystawy w CKŻ w Krakowie 26 stycznia 2012 r.;
tłumaczenie: E. Pasterank, O. Onyszkiewicz

Fundusz Neumannów

SZANSA NA STYPENDIUM

XVIII edycja konkursu
"Stypendium dla najzdolniejszych"

Wyniki

Rusza nabór wniosków do 19.edycji