A HOUSE TO LIVE
A PLACE TO LEARN

Jesteśmy w Oświęcimiu, żeby przypominać o Auschwitz. Żeby przekonywać, że musimy wyciągać wnioski z przeszłości. Pokazujemy, że Oświęcim może być miejscem spotkań, pojednania i zrozumienia. Jesteśmy w Oświęcimiu, żeby Auschwitz się nie powtórzył.

„Nienawidzę słów” Marian Kołodziej nr 432. Życie i twórczość artysty opowiadane obrazami.

23 października o godzinie 19.00 Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu zaprasza na wykład Małgorzaty Abramowicz „Nienawidzę słów” - Marian Kołodziej nr 432.  Życie i  twórczość artysty opowiadane obrazami. Wykład odbędzie się w ramach cyklu „Sztuka wobec Zagłady”, będzie tłumaczony symultanicznie na język niemiecki.

W opowieści o Marianie Kołodzieju Małgorzata Abramowicz chciałaby przedstawić go jako człowieka i artystę oddanego całkowicie sztuce. Od lat młodzieńczych aż do końca życia nieustannie rysował i tworzył dzieła plastyczne związane z teatrem (scenografie, projekty kostiumów), karykatury i kolaże, komentujące jego życie i wydarzenia bieżące. Był człowiekiem skromnym, nieco zamkniętym w sobie, ale uważnie obserwującym świat, z poczuciem humoru, a jednocześnie z troską.  Ze smutkiem konstatował, że ludzie nie wyciągają wniosków ze swoich dziejów. W Gdańsku Marian Kołodziej, który jest Honorowym Obywatelem Miasta, znany i pamiętany jest przede wszystkim jako największy scenograf w Teatrze Wybrzeże w latach 70. i 80. XX w., jako autor niezwykłych ołtarzy dla Papieża Jana Pawła II (1987 i 1999), autor wielu wspaniałych wystaw, w których opowiadał swoje dzieje zanurzone w historii Polski i Gdańska, miasta, które wybrał dla siebie i swojej rodziny. W Gdańsku mieszkał na jednej z piękniejszych ulic (Mariacka) w mieszkaniu przebudowanym ze strychu, zamienionym w magiczną, muzealną przestrzeń. Kochał sztukę dawną, szczególnie rzeźbę i wszystko, co powstawało z drewna. Zakochał się  także w Kaszubach, w lasach, wzgórzach, polach, jeziorach, przez które wędrował z żoną wiele razy, odkrywając coraz to nowe zakątki.                                                                                                             Dziś Marian Kołodziej jest nadal wśród mieszkańców gdańskich: na kamienicy w której mieszkał znajduje się pamiątkowa tablica, na jednym z nowych osiedli (Słoneczne Wzgórza) znajduje się ulica jego imienia, przez Gdańsk jeździ tramwaj nazwany jego imieniem. Marian Kołodziej w jednym z wywiadów wyznał: „nienawidzę słów”, dlatego Małgorzata Abramowicz uznała, że najlepszymi przewodnikami po jego życiu i twórczości będą obrazy: zdjęcia, rysunki, projekty scenograficzne, karykatury, projekty – stąd tytuł prelekcji.                         

Małgorzata Abramowicz

Urodzona w Gdyni Gdańszczanka, teatrolog po Filologii Polskiej w Uniwersytecie Gdańskim,  pracowała w Muzeum Narodowym, w Dziale Teatralnym, który powstał w 1976 roku. W muzeum, w Pałacu Opatów w Oliwie w ciągu 45 lat uczestniczyła przy realizacji wielu projektów: współtworzyła ponad 50 wystaw, niektóre z nich także aranżowała, uczestniczyła w konferencjach naukowych, organizowała i prowadziła zajęcia dla dzieci i młodzieży.  Przez kilkanaście lat była kierowniczką Działu Teatralnego. Za najważniejszy projekt w swoim życiu zawodowym uznaje wystawę  Marian Kołodziej w skali 1:20 z 1989 roku. To wówczas poznała Mariana Kołodzieja, wybitnego scenografa, niezwykłego człowieka, więźnia obozu KL Auschwitz z numerem 432 oraz jego żonę, aktorkę Teatru Wybrzeże Halinę Słojewską. W ostatnich latach była kuratorką wielu projektów,  m.  in.  Teatrżycia. Marian Kołodziej – kościół Św. Jana (2011 r), Ali Bunsch. Od szopki do horyzontu – przy współpracy Muzeum Teatralnego w Warszawie – wystawę prezentowano także w Galerii Teatru Studio (2013), Od figurek do marionetek. Historia Wileńskiego Teatru Łątek. Wilno 1936 – Gdańsk 1959 (2015),  Saga rodu Sobczaków (2016), Od marionetek do robotów. Historia teatru lalkowego w Gdańsku (2017), Tadeusz Minc. Szaleniec teatru (2019).  Jest także autorką publikacji popularno – naukowych oraz katalogów dotyczących historii teatru na Wybrzeżu, m.in. „Historia wileńskiego teatru Łątek”/ „Gazeta Wyborcza”, 1995/, „Początki teatru w Gdyni – lata 30.” /„Gazeta Wyborcza”, 1996 /, „Jerzy Krechowicz – scenograf” /Pomorski Magazyn Artystyczny „Słowo”, 2023/1/, przygotowała katalogi wystaw, m.in. ,,Tadeusz Link. Sztuka widzenia teatru” (2007), ,,Od figurek do marionetek. Historia Wileńskiego Teatru Łątek. Wilno 1936 – Gdańsk 1959”  (2015) „Saga rodu Sobczaków” (2016), współpracowała przy   wydawnictwie „Marian Kołodziej. Teatrum Vitae” (2012). 

Partnerzy projektu: FIJA Stowarzyszenie Wspierające Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu, Rotary Club Clanberg-Pattensen.

Powrót